صفحه اصلی » بورس » قوانین بورس تهران

قوانین بورس تهران

کد بورسی – کد معاملاتی: شناسه‌ی مشتری جهت انجام معامله‌ی اوراق بهادار در سامانه‌ی معاملات است. این کد به صورت منحصر به فرد و مخصوص خود شخص است که یک‌بار برای همیشه صادر می‌شود.

نماد معاملاتی: شناسه‌ای است که برای هر یک از اوراق بهادار به صورت منحصر به فرد تعریف شده است.

سفارش: درخواست خرید و یا فروش سهام که توسط مشتری به کارگزاری ارائه می‌شود.

  • قیمت باز: نرخی است که اختیار تعیین آن از طرف مشتری به کارگزار واگذار می‌شود.
  • قیمت محدود: نرخی است که حداکثر یا حداقل آن از طرف مشتری به کارگزار اعلام می‌شود.
  • قیمت معین: نرخ ثابتی است که توسط مشتری برای انجام معامله به کارگزار اعلام می‌شود.

دامنه‌ی نوسان قیمت: پایین‌ترین و بالاترین قیمتی است که در یک روز معاملاتی، قیمت سهم در آن می‌تواند نوسان کند. در حال حاضر، در عالت عادی، 5- تا 5+ درصد قیمت پایانی روز معاملاتی قبل می‌باشد.

حجم مبنا: تعداد سهامی که هر روز باید مورد داد و ستد قرار گیرد تا کل درصد تغییر آن روز در تعیین قیمت روز بعد ملاک باشد.

محدودیت حجمی: حداکثر تعداد سهامی است که در هر نماد معاملاتی طی هر سفارش در سامانه‌ی معاملات وارد می‌شود.

ساعت پیش‌گشایش: 30 دقیقه قبل از شروع معاملات است که در آن امکان ورود، تغییر یا حذف سفارش وجود دارد، ولی معامله‌ای انجام نمی‌شود.

حجم نمایش: حجمی از سفارش که در سیستم معاملات قابل نمایش است و مابقی حجم به صورت پنهانی خواهد بود. در حال حاضر، حداقل یک‌سوم سهم‌ها می‌بایست نمایش داده شود.

قیمت پایانی سهم: میانگین وزنی قیمت معاملات انجام شده در طول یک روز کاری می‌باشد.

بازار گردان: کارگزار معامله‌گری است که با اخذ مجوز از بورس، جهت نقد شوندگی و تنظیم عرضه و تقاضای سهام معینی و در محدوده‌ی زمانی مشخص که از قبل مجوز آن را اخذ کرده، به داد و ستد همان سهم بپردازد.
اگر بازار گردان رسمی روی یک سهم باشد، دامنه‌ی نوسان سهم به 10- تا 10+ درصد تغییر پیدا می‌کند.
بازار گردان غیر رسمی، سهام‌داران عمده‌ای هستند که قیمت سهم را بالا و پایین می‌کنند!

کارگزار ناظر: دارایی سهام‌داران در هر یک از نمادهای معاملاتی، زیر نظر یک کارگزار قرار دارد که سهام‌داران از طریق آن کارگزاری می‌توانند اقدام به فروش سهام خود کنند.
سهام‌داران می‌توانند کارگزار ناظر خود را عوض کنند و یا برای سهام مختلف، کارگزار ناظر متفاوت داشته باشند.

اولویت‌بندی سفارش: سیستم معاملات به طور اتوماتیک ابتدا قیمت سهام و سپس برای سفارشات هم‌قیمت، زمان سفارش را در نظر گرفته و در سیستم به ترتیب می‌گذارد.

رِنج کشیدن: اگر خریدار، تمامی سهم‌های فروشنده‌ها را در قیمت‌های ارائه شده توسط آن‌ها بخرد، رنج مثبت کشیده است و اگر فروشنده، تمامی سهم‌هایش را به هر قیمتی که خریدارها ارائه داده باشند، بفروشد، رنج منفی کشیده است.

صف خرید: در صورتی که تقاضا جهت خرید سهمی در حداکثر قیمت مجاز، بیشتر از عرضه باشد، جهت خرید سهم، صف خرید با اولویت زمانی ورود هر سفارش در سامانه‌ی معاملات تشکیل می‌شود.

صف فروش: اگر عرضه جهت فروش سهمی در حداقل قیمت مجاز، بیشتر از تقاضا در آن قیمت باشد، جهت فروش سهم، صف فروش تشکیل می‌شود که آن هم با اولویت زمانی ورود هر سفارش در سامانه‌ی معاملات خواهد بود.

قانون رفع گره معاملاتی: جهت از بین بردن صف خرید و یا فروش به کار گرفته می‌شود. در مواقعی که صف خرید یا فروش بیش از 5 روز کاری باشد، نماد معاملاتی سهم وارد قانون رفع گره معاملاتی می‌شود؛ بدین ترتیب که دامنه‌ی نوسان ابتدا از 5 درصد به 10 درصد و سپس به 15 درصد تغییر کرده و حجم مبنا نیز برابر با یک می‌شود.
سهام شرکت‌هایی که در فرابورس معامله می‌شوند، دارای دامنه‌ی نوسان 5 درصد و حجم مبنای یک می‌باشند. لذا گره معاملاتی در فرابورس پیش نمی‌آید. به همین دلیل، فرابورس به بازارهای جهانی مشابه و نزدیک‌تر است.

شاخص (Index): شاخص به معنای نمودار یا نشان‌دهنده است که ابزاری است جهت اندازه گیری یا مقایسه‌ی تغییرات ایجاد شده در یک متغیر که در طول دوره‌ی مشخصی استفاده می‌شود.

در بازار بورس، «آینده» خرید و فروش می‌شود!

درباره میثم محمدی

دکترای مدیریت کسب و کار، کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی، مدیر وب‌سایت به‌روز آى‌تی، متخصص IT، تجارت الکترونیک و بازاریابی، وب‌مستر و طراح وب‌سایت، مشاور سرمایه گذاری در بورس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *